• Ahmet Evran

2

"Hata yapmak istemiyorum. Sorun çıkmasın diye uğraşıyorum. Zararla ziyanla sonuçlanacak şeyleri fark edip engellemeye çalışıyorum. Mesela, risk almıyorum, sadece sonucundan emin olduğum şeyleri yapıyorum. Bildiğim şeyleri, rahat yapabildiğim şeyleri tekrarlıyorum. Böyle yapınca sanki her şey yolunda gidiyormuş gibi geliyor. Hata yapmadığım için kendime de kızmamış, yüklenmemiş oluyorum. "


"İçimde tutamadığım bir isteğim veya ihtiyacım olduğunda, beklemediğim bir durumla karşı karşıya kaldığımda bu alışkanlığım bozuluyor. Çok geriliyorum ve kendimi köşeye sıkışmış hissediyorum. Aklımdan senaryolar geçmeye başlıyor, olası tüm durumları düşünmeye çalışıyorum sanki. Hepsine çözümler bulmaya çalışıyorum, ‘zararı en aza indirsem bile bir şey elde etmiş olurum’ deyip sıkıştığım köşeden çıkış yolları arıyorum. ‘Böyle derse şunu derim, böyle yaparsa böyle tepki veririm, bu olursa şu şekilde çözerim’ Bu durum üzerimde daha çok baskı yaratıyor ve bu sorunlardan, hatalardan; bunların çözümlerinden başka bir şey düşünemez hale geliyorum. Hayatımda kendime ve sevdiklerime bir alan bile kalmıyor. Belki de en büyük hatam, tüm enerji ve dikkatimi hatalara, sorunlara, olası zararlara aktarmamdır?"

© Ahmet Evran 2020